Αγριελιά JZ

[Jean-Zac]

Αγριελιά

Άλλη μία ιστορία

Αγοράστηκε τον Σεπτέμβριο του 2014 από ένα μικρό τοπικό φυτώριο στην τιμή των 10 euro. Είχε ύψος 35 εκατοστά περίπου πάνω από το χώμα, ο κορμός ήταν σε ευθεία γραμμή και παρουσίαζε τον γνωστό ΄΄κόμπο΄΄ στην βάση του.

Με αυτή την φωτογραφία σας δείχνω πώς ήταν περίπου όταν την αγόρασα. Η φωτό είναι της ελιάς του φίλου Ν.Γ. (την οποία και είχα διαμορφώσει για λογαριασμό του)

[img]http://s21.postimg.org/gm503pifb/image.jpg[/img]


Η αγριελιά δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο σαν παρουσία και ο προορισμός της ήταν περισσότερο να πάει κάπου σάν δώρο και λιγότερο για δικιά μου διασκέδαση γι’ αυτό και δεν έβγαλα και κάποια φωτογραφία με την τότε κατάσταση και μορφή της. Έγινε μία συμπαθητική διαμόρφωση με κλάδεμα και συρμάτωμα, δεν έκανα μεταφύτευση παρόλο πού το χώμα ήταν σαν πηλός και δεν έλεγε να απορροφηθεί το νερό πού της έριχνα λιμνάζοντας στην επιφάνεια. Κάποια στιγμή πήρα το δράπανο, έβαλα μία σκληρή συρματόβουρτσα και άρχισα να σκάβω τον κορμό πολύ βαθειά ώστε κάποια στιγμή να του αλλάξω γωνία και να πάψει να είναι σε ευθεία γραμμή. Τα κατάφερα κάπως, έδεσα με σύρμα τον λυγισμένο κορμό και τον άφησα στην άκρη της ταράτσας σκοπεύοντας την ερχόμενη άνοιξη να κάνω την μεταφύτευση.
Όλα όμορφα και ωραία …….αλλά οι γάτες είχαν άλλη άποψη γιατην ελιά και θέλανε να κάνουν μονόζυγο και climbing gym πάνω της (παίζοντας βέβαια) με αποτέλεσμα κάποια στιγμή η γλάστρα να κάνει βουτιά στο τσιμέντο από ύψος 3,5 μέτρα περίπου. Δεν είδα την βουτιά εάν ήταν με διπλή πιρουέτα ή σε στυλ Ζάλογγο αλλά το ..έχετε για βρυσούλες .. το είπα όταν την είδα τσακισμένη. Ήταν βρεγμένος ο πηλός και σαν μολύβι η γλάστρα, ήτανε και μαύρες οι δύο γάτες οπότε το κράκ στον σκαμμένο κορμό ήταν αναπόφευκτο και μοιραίο. Είπα μερικές κουβέντες μέσα μου αλλά οι δύο γύφτισσες τσιγγάνες μόλις με είδαν ήλθαν στα πόδια μου για να τις χαϊδέψω, αρχίσανε τα γουργουρίσματα οπότε και ξέχασα αμέσως τι έγινε και τι κάνανε. Η γλάστρα με την σπασμένη ελιά πήγε σε μία άκρη, δεν μου ζήτησε και ούτε της ζήτησα τίποτα, της έριχνα λίγο νερό κάπου-κάπου, χορτάριασε το χώμα της αλλά κρατιόταν στην ζωή.
Πέρασε ένας χρόνος από τότε. Ότι είχε απομείνει από την ελιά, δηλαδή η βάση-κόμπος και 6-7 εκατοστά κορμός, γιατί το υπόλοιπο είχε ξεραθεί, πέταξε λίγα νέα βλαστάρια και κάποια στιγμή σκέφτηκα να ξανακάνω μία νέα επέμβαση καλλωπισμού σε αυτό το ….ρετάλι από ελιά. Τα 10 euro είχαν γίνει πλέον 5 euro αλλά σίγουρα κάτι αξίζανε και αυτά. Κοίταξα καλά τι είχα στα χέρια μου, πρόσεξα τα βλαστάρια και το ξερό τμήμα του κορμού και πήρα την απόφαση.

Έξω από την γλάστρα !!!!!!!

Σιγά να μην έβγαινε χωρίς να με πονέσει η μέση μου από το ζόρισμα. Ο πηλός είχε γίνει ΄΄ένα΄΄ με την πλαστική γλάστρα και η ηλικία μου δεν επιτρέπει περιπέτειες. Κόψιμο λοιπόν της γλάστρας και σε 20 δευτερόλεπτά ο πηλός έκανε μπάνιο σε ένα κουβά με νερό για να μαλακώσει και να αρχίσει η διαδικασία αφαίρεσής του με σκοπό την μεταφύτευση αλλά και να δώ επιτέλους τι κρυβόταν μέσα στο χώμα και εάν αυτό θα βοηθούσε κάτι στην νέα διαμόρφωση αλλά και στην νέα ζωή της ελιάς. Το χώμα-πηλός έφυγε, πλύθηκε καλά και είδα ότι θα είχα 10 εκατοστά περίπου διαθέσιμο κορμό ακόμη πρίν τον κόμπο, δηλαδή συνολικό ύψος 20-23 εκατοστά περίπου από το χώμα. Από ρίζες ήμασταν για κλάματα γιατί με τον πηλό δεν παίρνανε αέρα και δεν υπήρχε καλή ανάπτυξη ριζιδίων. Παρόλα αυτά τοποθετήθηκε σε νέα (παλιά μεταχειρισμένη) γλάστρα με χώμα της περιοχής ( μυστική σύνθεση) και αφέθηκε στην ησυχία της για ένα μήνα. Είδα κάποια στιγμή να βγάζει ένα νέο μάτι και σκέφτηκα ότι αντέδρασε καλά και ότι ήλθε η στιγμή να προχωρήσω στην επόμενη κίνηση που θα ήταν ένα shari από την κορυφή μέχρι την βάση της. Ήθελα με αυτόν τον τρόπο να ΄΄δέσω΄΄ το ήδη ξεραμένο τμήμα που είχε στην κορυφήμε το υπόλοιπο τμήμα και να της δώσω μία άλλη μορφή. Επέλεξα την κύρια όψη, συρμάτωσα ελαφρά δύο βλαστάρια και αφαίρεσα ένα τμήμα του φλοιού.

[img]http://s13.postimg.org/lp372teef/JZ_002a.jpg[/img]


Και τώρα ……Dremel!!!!!!

[img]http://s11.postimg.org/i9i3ofdrn/JZ_003a.jpg[/img]


Οι γάτες ακούσανε τον θόρυβο και ήλθαν να δούν τι συμβαίνει. Ξανά γουργουρίσματα, χάδια και ανταλλαγή απόψεων.

- Να σου φτιάξουμε εμείς ένα χαρακωμένο κορμό με τα νύχια μας?????
- Δεν είμαστε καλά. !!!! Δεν βλέπετε ότι έχω το dremel?????
- Καλά τότε άφησέ μας να κοιτάμε και χαϊδεψέ μας γιατί εάν δεν ήμασταν εμείς δεν θα είχες τώρα τέτοιο υλικό. !!!!!!!!!

Γάτες παιδί μου, τι περιμένεις !!!!!!!
Δεν είπα κουβέντα . Τους άνοιξα μία κονσέρβα για να με αφήσουν στην ησυχία μου και να συνεχίσω την εργασία μου.

Σχεδίασμα με μολύβι στον κορμό τις γραμμές που, πώς και πόσο θα σκάψω, επιλογή μύτης στο dremel

και …. φύγαμε. !!!!

[img]http://s8.postimg.org/py5avmket/JZ_004a.jpg[/img]
[img]http://s24.postimg.org/kxs9u3kgl/JZ_005.jpg[/img]

Ο κορμός ήταν φρέσκος και το σκάψιμο δημιουργούσε ΄΄ξέφτια΄΄οπότε η χρήση της μικροσκοπικής συρματόβουρτσας του dremel ήταν απαραίτητη για την τελική καλαισθησία. Δεν ήθελα να υπερβάλω με το σκάψιμο. Η όποια συνέχεια θα γίνει σε δεύτερο χρόνο. Σκοπός τώρα είναι να αντιδράσει και πάλι θετικά, να μεγαλώσουντα βλαστάρια της, να γίνουν κλαδάκια και να αρχίσει να δείχνει σιγά-σιγά τις όποιες δυνατότητές της.
Ο χρόνος θα δείξει. Και εάν οι γάτες …το επιτρέψουν !!!! [img]http://www.bonsaiforum.gr/images/smilie ... olling.gif[/img]


Και το απαραίτητο virtual !!!!!


[img]http://s24.postimg.org/cgsrj6frp/JZ_006a3a.jpg[/img]